Asko sufritu dugu biok. Eta biok esaten dut, situazioak izan direlako non nire aurrean amari bakarrik galdetzen zaion ea zer moduz dagoen, aitaren sufrimendua ikusezin bihurtzeraino. Osasun publikora laguntza psikologiko eske joan eta ni kanpoan utzi, nik ere umea galdu dudan arren.
Sufrimenduaren ikuspegi honetaz ez gara kontziente norberak bizi duen arte, baina gogor eragiten du doluan.
Ulertzeko, orain estreinatu berri duten Aitatxo dokumentala ikustea gomendatzen dizuet, lau aitaren testigantzak biltzen dituena, gai hau azaleratuz.