Adibidez, Madrilen jarraitzen den estrategiak lana lortzea errazago egiten du, enpresek hiriburuan instalatzeko dituzten abantailak direla eta. Horri gehitzen badiogu Madril inguruko herri askotan etxebizitza bat izatea, bere garaian, askoz merkeagoa zela, topo egiten dugu kapital handirik ez baina etxebizitza propioa izanik "langile klasearen" gainetik sentitzen diren pertsonekin.
Madrilen bizi diren lagun batzuekin hitz egiten, konturatu nintzen zergatik gehienek ematen dioten botoa erkidego horretako presidenteari. Hark sinetsarazten dio langileari hipoteka ordaintzeko, Airbnb-ko apartamentu merke batean oporrak izateko eta erosketa-saskia betetzeko eskubidea duela.
Bere burua klase ertaintzat duen norbait, azkenean, ez da identifikatzen bere zailtasunen oso antzekoak pasatzen dituenarekin, eta bai kapitala eta ekoizpen-baliabideak dituenarekin. Denborak aurrera egin ahala, horrek dakar frustrazioa, desberdinarekiko mespretxua eta zigor-botoa.