Bakardadea: epidemia isila

Erabiltzailearen aurpegia Nahia Rojo 2025eko abenduaren 19a

Pantailaz, jakinarazpenez eta elkarrizketa digitalez inguratuta bizi gara, esnatzen garenetik oheratu arte. Paradoxikoki, kontsultan eta kontsultatik kanpo, gero eta pertsona gehiagok aitortzen dute bakarrik sentitzen direla.

Kontraesana agerikoa da: inoiz ez dugu izan komunikatzeko hainbeste tresna, baina harremanak inoiz ez dira izan orain bezain hauskorrak. Pertsonen arteko harremanek denbora, pazientzia eta konpromisoa eskatzen dute, baina berehalakotasunaren kulturan bizitzera ohitu gara.

Egoera honetan, enpatia ezinbesteko antidoto gisa agertzen da. Ez naiz soilik bestearen lekuan jartzeaz ari, baizik eta hari laguntzeaz, entzute aktibo eta eskuzabal batetik. Funtsezkoenetik deskonektatzera bultzatzen gaituen mundu honetan, agian ekintzarik iraultzaileena elkarri berriro begiratzea eta entzutea eta elkar laguntzea da.

Benetako loturen balioa berreskuratzen ez badugu, jendez inguratuta jarraituko dugu, baina bakardadean bizitzen. Bakardadea ez da agenda betez desagertzen, gertu ditugunak zainduz baizik. Benetan hurbiltzen bagara, agian konturatuko gara ez garela inoiz uste bezain bakarrik egon.