Dagoeneko ekainean gaude, eta bakoitzak ahal edo nahi izan duena egingo zuen. Asmoak, askotan, horretan geratzen dira, asmo hutsetan. Gure irakaslea eta bere hamahiru ikasleak, ordea, menditik gertu, astean bitan elkartzen gara yoga lantzeko.
Mendebaldeko kulturan hamahiru zenbakia beldurgarria bada ere, berritze sakonaren eta eraldaketaren zenbakia da.
Gogor entrenatzen gara; irakasleak ez du sekula etsitzen arnasa ondo har dezagun, pauso egokia eman dezagun; azken finean, geure onena eman dezagun bizitzari eta maitasunari besoak zabalduz.
"Doze doze" hitzek, hanketako laztanek, eguzkiak egun batzuetan, euriaren hots leunak besteetan eta kanpoko beste elementu batzuek laguntzen digute. Batez ere, San Bartolome dorrearen irudiak atzealdean eta bere kanpaiaren hotsak erritmoa markatzen baitigute. Batzuetan hain kontzentratuta gaude, ez ditugu entzun ere egiten. Hala ere, gure klasea atseginagoa egiten jarraitzen dute.
Haiei esker, gure bake-lekuan gaude, ziurrenik.
Victoria Miquele